Ik ben Barbara Mahler. Opgegroeid in een schilderachtige landelijke streek in Zuid-Duitsland. Mijn liefde voor de natuur en respect voor het eenvoudige boerenleven leerde ik van moederskant. Mijn vader leerde mij de liefde voor het ambachtelijke en de waarde van vakmanschap.
Als kind was ik het liefst buiten, altijd in de weer met dat wat de natuur te bieden heeft.
Heel gelukkig was ik met mijn eerste cursus mandenmaken in 2001. De ongebreidelde experimenteerdrang kreeg vanaf dat moment structuur. Mijn eerste echte eigen mand, wat een feest! Sindsdien heb ik heel wat takken in vlechtwerk veranderd.

Bij ieder nieuw werkstuk is de uitdaging voor mij het spanningsveld tussen traditie en vernieuwing. De kneepjes van het vak zijn in de loop der eeuwen ontstaan en hebben hun bestaansrecht. Die houd ik in ere, daar ga ik zorgvuldig mee om. Spannend wordt het als ik een eigen draai aan de wilg geef. Of een twijg van een andere boomsoort kies. Een klein rond mandje van bruine wilg is mooi. Hetzelfde kleine ronde mandje van rode kornoelje is schitterend mooi.

Het verder leren is voor mij belangrijk. Ik oriƫnteer mij graag aan voorbeelden en ga regelmatig in de leer bij de meesters van het vak. Jose Schilder, Mary Butcher, Dieter Deringer zijn mijn inspirators, en alle vakmensen van de Vereniging van Vlechters.
De variaties van het mandenmaken zijn oneindig, en mijn nieuwsgierigheid is dat ook. Vlechten gaat over grenzen en is van alle culturen. Andere volken hebben hun eigen unieke vlechtmethodes waar ik van kan leren. Andere streken brengen hun eigen unieke vlechtmaterialen voort met hun eigen wetten van oogsten, van bewaren, van verwerken.